X

Wyszukiwarka portalu iFrancja

Zmarł scenarzysta i pisarz Jean-Claude Carriere

Zmarł scenarzysta i pisarz Jean-Claude Carriere

Artykuł wprowadzono: 9 lutego 2021

Pisarz, reżyser i scenarzysta Jean-Claude Carriere, który pracował razem z Luisem Bunuelem, Jacquesem Derayem, Milosem Formanem i Andrzejem Wajdą , zmarł w poniedziałek wieczorem w wieku 89 lat, poinformowała AFP jego córka.

Pisarz, który nie cierpiał na żadną konkretną chorobę, zmarł „we śnie” w swoim paryskim domu – powiedziała Kiara Carriere.

Urodził się na południu Francji w rodzinie średniozamożnych rolników uprawiających winorośl. W młodości uczęszczał do szkoły katolickiej, był ministrantem. Po wojnie wraz z rodzicami przeniósł się z prowincji na przedmieścia Paryża, w którym mieszkał przez niemal całe swoje życie. Po ukończeniu studiów historycznych w wieku 27 lat został zmobilizowany i brał udział w wojnie algierskiej.Swoją pierwszą powieść napisał w 1957. W latach 50. asystował przy krótkometrażówkach Jacques’a Tatiego.

Swoją współpracę z Bunuelem, trwającą kilkanaście lat, rozpoczął od „Dziennika panny służącej” (1964) – adaptacji powieści Octave’a Mirbeau.

Później Carriere współtworzył również scenariusze do takich jego filmów jak: „Piękność dnia” (1967), „Droga mleczna” (1969), „Dyskretny urok burżuazji” (1972), „Widmo wolności” (1974) oraz „Mroczny przedmiot pożądania” (1977).

Carriere współpracował ponadto z takimi reżyserami, jak Pierre Étaix, Louis Malle, Jean-Luc Godard, Volker Schlöndorff, Miloš Forman, Philip Kaufman, Jacques Deray, Michael Haneke, Nagisa Oshima, Philippe Garrel czy Julian Schnabel. Napisał również scenariusze do dwóch filmów Andrzeja Wajdy: Danton (1983) i Biesy (1988).

Poza scenariopisarstwem pojawiał się też okazjonalnie w filmach jako aktor. Mimo tego, że był ateistą – podobnie jak Bunuel – zagrał u niego księdza w „Dzienniku panny służącej” oraz heretyckiego biskupa z IV wieku w „Drodze mlecznej”.

Był trzykrotnie nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz: za „Dyskretny urok burżuazji” (1972), „Mroczny przedmiot pożądania” (1977) i „Nieznośną lekkość bytu” (1988). Ostatecznie otrzymał Oscara za całokształt twórczości w 2014 jako jeden z nielicznych scenarzystów uhonorowanych tą nagrodą.

Zasiadał w jury konkursu głównego na 34. MFF w Cannes (1981).

Jest autorem książki-rozmowy z Dalajlamą pt. „Siła buddyzmu”. Napisał także adaptację indyjskiej „Mahabharaty” dla Petera Brooka, „Rozmowy o wielości świata”, w których rozprawiał z fizykami molekularnymi i kosmologami, oraz „Słownik głupstw”.

W Polsce ukazały się jego książki: „Alfabet zakochanego w Indiach”, „Alfabet zakochanego w Meksyku”, „Krąg łgarzy. Powiastki filozoficzne z całego świata”, „Szorstkie wino” oraz zapis jego rozmowy z Umbertem Eco (moderowanej przez J-F. de Tonnaca)w książce pt. „Nie myśl, że książki znikną”.

PAP




Najpopularniejsze

Zobacz także