X

Wyszukiwarka portalu iFrancja

Zapiekanka (Tygodnik Angora)

Zapiekanka (Tygodnik Angora)

Artykuł wprowadzono: 8 października 2016

To jedno z ulubionych dań małych i dużych Francuzów. Chętnie przygotowywane na spotkania w gronie przyjaciół. Najpopularniejsza jest zapiekanka ziemniaczana, ale można do tego celu użyć innych składników.



W Alpach występuje jako gratin dauphinos, ale jest rozpowszechniona także poza granicami alpejskich hal, w innych regionach Francji. Termin gratin – zapiekanka – odnosi się do wszystkiego, co jest posypane serem lub tartą bułką i pieczone w piekarniku. W wersji alpejskiej cienkie plasterki ziemniaków najpierw gotuje się w mleku, a dno naczynia, względnie płytkiej kamionki, starannie wyciera się czosnkiem, dodając szczyptę świeżo zmielonej gałki muszkatołowej. Do posypywania całości stosuje się jeden z przebogatej gamy alpejskich serów – na przykład gruyère, występujący także w szwajcarskiej odmianie. Jego produkcja nieco się różni od francuskiego, ale tylko Francja i Szwajcaria mają prawo do używania tej nazwy.

Regionalne wariacje
W położonej na północy Francji Pikardii zapieka się podzielonego na małe kawałki kalafiora, do którego dodaje się masło i plastry cebuli, zalewając to warzywnym bulionem. W tym wydaniu nie używa się żółtego sera, lecz tartej bułki. W Lyonie, uchodzącym we Francji za „światową stolicę kucharzy”, można spróbować tamtejszej wersji gratin – drobno pociętą cebulę posypuje się odrobiną mąki, dodaje bulionu wołowego lub drobiowego, bukiet garnie, zagotowuje się, a potem pół godziny trzyma się na bardzo małym ogniu. Następnie pokrywa się warstwami cieniutkich plasterków grillowanego chleba i plastrów znanego nam z Alp sera gruyère, dolewa czerwonego porto i wsadza na kilka minut do piecyka. Na Antylach, czyli francuskich wyspach na Karaibach, zapieka się owoce w pierniku bądź wielkie krewetki posypane mąką z manioka. W Normandii, w Caen, z zapiekanek słynęła brasseria Chandivert, gdzie podawano ostrygi polane wytrawnym cydrem lub białym winem i posypane serem. Najwięcej czasu zabiera otwieranie ostryg, bo całe danie jest pieczone w piekarniku przez 10 minut w temperaturze 180 stopni C. W Akwitanii, w rejonie Bordeaux, chętnie stosuje się karczochy, w Pirenejach cukinię, dodając do niej popularny w południowo-zachodniej Francji kaczy tłuszcz. Można zapiekać znaną już w starożytności endywię, czyli cykorię, z wędzonym łososiem, polane beszamelem albo słodkie pataty czy dynię z pomidorami, a oprócz gruyère’a można użyć innego gatunku sera – comte, włoskiej gorgonzoli, niemalże pomarańczowego w barwie mimolette, mozzarelli, angielskiego cheddara czy koziego sera.

Owoce morza
Przygotujemy zapiekankę z krewetek i z kraba. Krewetki obieramy z chitynowych pancerzyków i igłą wyjmujemy im z grzbietów czarne jelito. Mięso kraba z puszki starannie odsączamy. Dno kamionki smarujemy masłem. Po całym naczyniu „rozrzucamy” drobno posiekany czosnek i szalotkę. Krewetki układamy jedną obok drugiej, przeplatając je mięsem kraba. Odrobina białego wytrawnego wina. Kawałek sera – pleśniaka, roque­fort – drobimy, mieszamy z kurkumą, z nieostrym curry i posypujemy tym krewetki i kraba. Mieszamy parmezan z serem gruyère oraz z bułką tartą i pokrywamy nimi całość. Piekarnik rozgrzewamy do 200 stopni C. Kilka minut, aż na wierzchu powstanie brązowa i chrupiąca skórka. Po wyjęciu z pieca posypujemy drobno posiekaną zieloną kolendrą i papryką espelette. Do tego „winnym klasykiem” jest alzacki riesling, ale oryginalnym rozwiązaniem będzie wytrawny, subtelny w smaku i bukiecie viognier z doliny Rodanu.






Najpopularniejsze

Zobacz także