X

Wyszukiwarka portalu iFrancja

Symbole narodowe Francji – skąd się wzięły i co w zasadzie oznaczają

Symbole narodowe Francji – skąd się wzięły i co w zasadzie oznaczają

Artykuł wprowadzono: 22 sierpnia 2018

O swoich symbolach narodowych Francuzi mówią z nieskrywaną dumą i rozrzewnieniem. Trójkolorowa flaga jest ozdobą wielu koszulek i licznie pamiątek, a pytanie o Liberté, Egalité, Fraternité może skończyć się długą i barwną opowieścią o wzniosłych dziejach kraju nad Sekwaną. Skąd właściwie wzięły się francuskie symbole narodowe i co się za nimi kryje?

Godło narodowe – trójkolorowy sztandar

Jedynym godłem narodowym Francji – zgodnie z artykułem 2 Konstytucji V Republiki – jest trójkolorowa flaga: niebiesko – biało – czerwona. Jako taka wywieszana jest na wszystkich budynkach publicznych oraz ma swoje uprzywilejowane miejsce podczas większości oficjalnych uroczystości – tak cywilnych, jak i wojskowych. Skąd taka kolorystyka? Otóż biel jest symbolem barwy królewskiej, kolor niebieski i czerwony zaś to barwy Paryża. Według legendy kolejność ułożenia barw na fladze określony został przez malarza Louis’a Davida, jednak z racji, iż żaden historyk nie zajął się do tej pory trójkolorowym symbolem – jego pochodzenie jest w zasadzie nieznane i owiane wieloma opowieściami. Pewne jest jedynie, iż flaga w swoim definitywnym kształcie powstała na mocy dekretu wydanego przez Konwent narodowy 15 lutego 1794 r. Przed flagą jej miejsce zajmowała trójkolorowa kokarda – symbol patriotyzmu popularny w całej Francji.

Hymn narodowy – „Marsylianka”

Tej melodii nie trzeba chyba nikomu przypominać. Pieśń wychwalająca początkowo rewolucję i stanowiąca wzniosły hymn wolności, mocą obecnie obowiązującej konstytucji francuskiej uznana została za oficjalny hymn państwowy i z tej racji towarzyszy większości wydarzeń i uroczystości rangi państwowej. Autorstwo tego utworu przypisuje się oficerowi Claude’owi Josephowi Rouget de Lisle, który podczas swojego pobytu w Strasburgu, chcąc zagrzać wojsko francuskie do walki z Prusami i Austrią, w nocy z 25 na 26 kwietnia skomponował „Pieśń wojenną dla armii Renu”. Utwór bardzo szybko podjęli mieszkańcy Marsylii, udając się do Paryża celem wzięcia udziału w rewolucji francuskiej i uczestnicząc następnie w walkach o Pałac Tuileries. Ogromne powodzenie pieśni spowodowało, że 14 lipca 1795 r. została uznana za pieśń narodową. Mimo iż po restauracji monarchii, chcąc zerwać z jakimikolwiek śladami rewolucji zabroniono śpiewania „Marsylianki”, powrócono do niej już w 1830 r., a konstytucje z 1946 r. i 1958 r. utrzymały ją jako oficjalny hymn państwowy.

Dłonie na stół




Dewiza – „Wolność, Równość, Braterstwo”

Konstytucja V Republiki wspomina również o dewizie Francji. Jest nią znane chyba wszystkim hasło: „Wolność, Równość, Braterstwo” – francuskie Liberté-Égalité-Fraternité. Oficjalnie sformułowane zostało 30 czerwca 1793 r., a jego rodowód sięga czasów rewolucji francuskiej, kiedy to umieszczane było na wielu budynkach publicznych. Dziś znaleźć je można nie tylko na godle, ale i na monetach, znaczkach pocztowych czy okolicznościowych emblematach. Często łączone jest także z podobizną Marianny – rzeźbą kobiety we frygijskim czepku, alegorii Wolności i Republiki. Mimo iż konstytucja nie wspomina o niej ani słowem, figura ta również uznawana jest powszechnie za uosobienie Republiki Francuskiej.

Natalia Pochroń






Najpopularniejsze

Zobacz także