X

Wyszukiwarka portalu iFrancja

Polacy we Francji – przyczyny i kształt polskiej emigracji

Polacy we Francji – przyczyny i kształt polskiej emigracji

Artykuł wprowadzono: 22 sierpnia 2018

Różne szacunki i wyliczenia podają, że we Francji mieszka od 800 tys. do blisko miliona Polaków. Mimo iż w ostatnich latach na liście kierunków polskiej emigracji dominują inne państwa, Polonia francuska jest wciąż jedną z najstarszych

i najliczniejszych społeczności polskich w Europie. Gdzie można upatrywać źródeł tego procesu i co czyni kraj nad Sekwaną tak atrakcyjnym miejscem dla Polaków?

Pierwsza fala emigracji

Początków pierwszej większej polskiej emigracji do Francji można upatrywać już w wieku XIX. Pozbawieni własnego państwa, Polacy – o ile tylko mogli – opuszczali reżim zaborców i udawali się do Francji, upatrując w jej ówczesnym przywódcy – Napoleonie, wielkich szans na odzyskanie upragnionej niepodległości. To właśnie owa nadzieja zaciągała ich tak ochoczo i licznie do walki pod wodzą Bonapartego, a wśród wielu Polaków szeregi armii francuskiej i legionów polskich zasilili m.in. Józef Poniatowski czy Ludwik Mateusz Dembowski. Chociaż Napoleon poniósł klęskę, jego polscy żołnierze pozostali we Francji, w liczbie ok. 100 000.

Wielka Emigracja

To okres w historii, który na myśl o polskiej emigracji do Francji nasuwa się jako pierwszy. Kiedy wraz z powstaniem listopadowym upadły nadzieje na odzyskanie wolności, a przynajmniej częściowej autonomii, rzesze Polaków podjęły decyzję o emigracji, na jej cel wybierając właśnie Paryż. Mimo iż liczby nie były może aż tak duże, jak to się zwykle podaje, o znaczeniu tej fali decyduje jej charakter. To wówczas bowiem ziemie polskie opuściły tak znane i wybitne osobistości świata nauki, kultury i polityki, jak chociażby Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki czy Fryderyk Chopin. Ambitni i zaangażowani Polacy przyczynili się do znacznego ożywienia w Paryżu – to na te lata datuje się założenie wielu obozów politycznych, a powstała wówczas Biblioteka Polska wzbogaca kulturalne oblicze miasta po dzień dzisiejszy.

Dwie wojny światowe

Idąc tropem, iż do zakrojonej na większą skalę emigracji dochodziło i dochodzi do dziś na skutek bardziej rewolucyjnych wydarzeń, oczywistym faktem wydaje się kolejna jej fala do Paryża – w wyniku dwóch największych wojen światowych. Podyktowana ona była zarówno walką o niepodległość pod francuskim orężem (błękitna armia Hallera), jak i złymi warunkami gospodarczymi panującymi w odrodzonej już Polsce. W czasie II wojny światowej Polacy mieszkający we Francji zakładali nawet własne ruchu oporu przeciwko nazistowskiej okupacji.

Polacy w Paryżu po 1989 r.




Kwestie gospodarcze oraz represyjny reżim polityczny stanowiły ważne przyczyny wielu wyjazdów do Francji także w okresie PRL. Wówczas jednak emigracja była do pewnego stopnia utrudniona. Drzwi dla Polaków pragnących opuścić ojczyznę otworzyły się szeroko po 1989 r. Wówczas to – z oczywistych względów – Zachód stanowił szczególnie atrakcyjny kierunek podróży oraz postrzegany był jako swego rodzaju raj ekonomiczny. Wiele Polaków, którzy opuścili swój kraj na rzecz Paryża, zostało w nim po dziś dzień. Dlatego też mówi się, że obecnie we Francji przeważa „stara” Polonia, chociaż oprócz potomków osób, które przybywały do niej już od XIX w. można znaleźć także całe rodziny „nowych” emigrantów – szukających lepszych warunków ekonomicznych.

Jak można zauważyć, emigracja polska do Francji ma głębokie korzenie oraz zróżnicowane przyczyny. Mimo iż może się wydawać, iż ostatnimi laty Paryż stanowi mniej atrakcyjny kierunek podróży, działające tu liczne stowarzyszenia i organizacje polonijne są zdecydowanie czynnikiem przyciągającym do Francji Polaków, szukających swego miejsca w świecie.

Natalia Pochroń






Najpopularniejsze

Zobacz także