Różnice miedzy umowa na czas nieokreślony (CDI) i na czas określony (CDD)

Różnice miedzy umowa na czas nieokreślony (CDI) i na czas określony (CDD)

Artykuł wprowadzono: 10 maja 2019

Często zadajemy sobie pytania: Kto może podpisać umowę na czas określony (CDD)? Dlaczego CDD zamiast CDI? Czy CDD może doprowadzić do podpisania stałej umowy CDI?

Umowa na czas określony (CDD) jest podobna do umowy na czas nieokreślony (CDI), z tą tylko różnicą, że jest tymczasowa.

Pracownik, który podpisuje umowę na czas określony, zgadza się na wykonanie pracy przez określony czas, po upływie którego będzie musiał opuścić firmę.

Umowa o pracę na czas określony (CDD), jest to umowa, w której pracodawca zatrudnia pracownika na czas, który jest ściśle określony w umowie.

Cel umowy na czas określony

Z reguły, celem takiej umowy jest wypełnienie tymczasowego, określonego zadania. Umowa na czas określony ma na celu wyłącznie pracę tymczasową. Dlatego też, pracodawca nie ma prawa zatrudnić pracownika na czas określony, jeśli ma to na celu zapewnienie normalnej i ciągłej działalności firmy.

Zgodnie z ogólną zasadą praca wykonywana na podstawie umów na czas określony ma na celu przede wszystkim:

A. Zastępstwo nieobecnego pracownika

W tym przypadku pracownik zatrudniony na podstawie umowy na czas określony, zastępuje pracownika zatrudnionego wcześniej przez firmę na umowę na czas nieokreślony, dopóki ten ostatni nie powróci do firmy. Zastępstwo może dotyczyć, na przykład:

  • Pracownika przebywającego na zwolnieniu chorobowym lub urlopie rodzicielskim,
  • Pracownika, który został przeniesiony tymczasowo do pracy w niepełnym wymiarze godzin,
  • Zajęcia stanowiska byłego pracownika, który opuścił firmę, aż do momentu zlikwidowania tego stanowiska.
  • Zajęcia stanowiska przyszłego pracownika zatrudnionego na podstawie umowy na czas nieokreślony, jeśli nie może on natychmiast, podjąć się pracy na danym stanowisku.

Uwaga. Należy pamiętać, że zabronione jest jednak podpisanie umowy na czas określony w celu zastąpienia pracownika strajkującego.

B. Zapewnienie wykonania prac związanych ze wzrostem aktywności przedsiębiorstwa

Działalność firmy rzadko jest stała i może się zdarzyć, że aktywność firmy nagle wzrośnie i firma będzie zmuszona przyjąć dodatkowych pracowników, aby zapewnić wykonanie dodatkowych i niespodziewanych zleceń.

Na przykład: Jeśli firma otrzyma zamówienie od dużego kontrahenta (klienta) lub pod koniec roku, gdy przychodzi do zamknięcia kont.

Nie ma znaczenia czy wzrost aktywności jest zwykły, czy wyjątkowy. W obu przypadkach pracodawca może podpisać jedną lub więcej umów na czas określony, aby zaspokoić zapotrzebowanie wynikające z aktywności rynku w danym momencie.

C.Wykonanie pracy sezonowej

To jest zadanie, prace, które powtarzają się z roku na rok w, z góry znanym okresie. Typowym takim przykładem są: zbiory. W takim przypadku pracownik podpisze sezonową umowę na czas określony – CDD.

D. Realizacja dokładnie określonego zadania lub wykonanie danego obiektu

Ten typ umowy na czas określony został utworzony w 2008 r. Celem tej umowy jest możliwość rekrutacji pracownika do realizacji określonej misji. Ten typ umowy jest przeznaczony wyłącznie dla inżynierów i kadry kierowniczej a jej minimalny czas trwania to 18 miesięcy i maksymalny 36 miesięcy. Umowa kończy się automatycznie, gdy obiekt, którego konstrukcja była powodem podpisania umowy został zakończony. W umowie tej obowiązuje 2-miesięczny okres wypowiedzenia.

Przypadki, w których nie można podpisać umowy na czas określony

Oprócz tego, że zabronione jest zatrudnianie pracownika na podstawie umowy na czas określony w celu zastąpienia innego strajkującego w firmie pracownika, prawo francuskie zabrania się również zatrudniania na czas określony w celu wykonywania pracy niebezpiecznej (lista takich prac przedstawiona jest w artykule D4154-1 Kodeksu Pracy).

Szczególnym przypadkiem jest zatrudnienie nowego pracownika po przeprowadzeniu w firmie zwolnień z powodów ekonomicznych. Zabrania się zatrudniania na podstawie umów na czas określony w ciągu 6 miesięcy po zwolnieniu ekonomicznym, z wyjątkiem przypadku, gdy zatrudnienie w umowach na czas określony ma na celu zwiększenie działalności firmy. W takim przypadku umowa na czas określony powinna być ograniczona do maksymalnie 3 miesięcy.

Termin podpisania umowy na czas określony – CDD

Umowa na czas określony powinna zostać podpisana przez pracodawcę i pracownika w ciągu 2 dni roboczych począwszy od dnia zatrudnienia (dzień zatrudnienia nie wlicza się do terminu). Prawo jest szczególnie surowe w tej kwestii, ponieważ jeśli ten termin nie zostanie dotrzymany, pracownik może poprosić sędziów o przekwalifikowanie umowy na czas określony CDD na umowę na czas nieokreślony CDI.

Pragnę jednak sprecyzować, że pozwania pracowników, którzy świadomie odmawiają podpisania umowy na czas określony w celu opóźnienia terminu i uzyskania przekwalifikowania umowy na umowę na czas nieokreślony, są zazwyczaj odrzucane przez sąd.







Zakończenie umowy na czas określony – CDD

Odszkodowanie za zakończenie umowy (La prime de précarité)

W przypadku, gdy umowa o pracę na czas określony kończy się i nie jest kontynuowana na podstawie umowy na czas nieokreślony, pracodawca z reguły jest zobowiązany wypłacić pracownikowi odszkodowanie z tytułu zakończenia umowy (zwane premią za” niepewność”). Odszkodowanie to jest co najmniej równe 10% całkowitego wynagrodzenia brutto wypłaconego przez cały okres trwania umowy (chyba że porozumienie branżowe ogranicza ten próg do 6%).

Jedynymi wyjątkami, za które nie przysługuje ten dodatek, to:

  • Umowy na czas określony zawarte i dotyczące pracy sezonowej.
  • Praca studentów podczas wakacji szkolnych.
  • Umowy ułatwiające zatrudnienie (profesjonalizacja, wprowadzenie do danego zawodu itp.).
  • Wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę z powodu poważnego uchybienia, w przypadku siły wyższej lub z powodu znalezienia przez pracownika pracy na czas nieokreślony.
  • Niektóre sektory, dla których systematyczne stosowanie umów na czas określony jest regułą.
  • A. Zakończenie umowy na czas nieokreślony

Umowa na czas określony kończy się w momencie określonym w umowie, a pracodawca lub pracownik nie chcą jej odnawiać (lub jeśli już została wcześniej raz odnowiona).

Możliwe jest również, że umowa na czas określony kończy się przed terminem określonym w umowie o pracę. Jest to przypadek, gdy umowa ta została podpisana w określonym celu (zastąpienie pracownika, wykonanie danej czynności lub misji itp.).

  • B.Wcześniejsze zakończeniu umowy na czas określony

Istnieje tylko 6 przypadków, w których możliwe jest przerwanie umowy na czas określony – CDD:

  • Jeśli pracownik znalazł stałą pracę w innej firmie.
  • W przypadku poważnej winy ze strony pracownika.
  • W przypadku siły wyższej.

W tych trzech przypadkach odprawa nie jest wypłacana pracownikowi. W przypadku poważnej winy ze strony pracownika, pracownik może nawet być zobowiązany do zapłaty odszkodowania swojemu pracodawcy.

  • W przypadku wydanej przez lekarza medycyny pracy opinii o niezdolności do pracy.
  • Po wzajemnym porozumieniu między pracodawcą a pracownikiem.
  • W przypadku poważnej winy ze strony pracodawcy.

W tych trzech przypadkach pracownikowi przysługuje odszkodowanie.

Podsumowanie

Umowa na czas określony jest formą umowy, która jest bardzo praktyczna dla pracodawców, ponieważ umożliwia zatrudnienie pracownika na określony czas lub trwanie danej misji.

Jest to jednak forma niepewnej umowy, ponieważ nie gwarantuje stabilnej i trwałej pracy w firmie. Dlatego pracownik zatrudniony na podstawie umowy na czas określony będzie na ogół uprawniony do świadczenia wyrównawczego po zakończeniu umowy na czas określony.

Przygotowała Maria SKARZYNSKA
Expert-Comptable – Commissaire aux comptes
Tel. +33 616 51 75 48


Najpopularniejsze

Zobacz także