Jak wziąć rozwód we Francji?

Jak wziąć rozwód we Francji?

Artykuł wprowadzono: 27 lutego 2019

Prawo francuskie rozróżnia cztery rodzaje rozwodów: 

  • rozwód za obopólną zgodą (divorce par consentement mutuel) jest to najpopularniejszy sposób polubownego rozwodu i od 1 stycznia 2017 istnieje możliwość złożenia ugody rozwodowej u notariusza bez interwencji sędziego, jednak zakłada on, że małżonkowie są zgodni, co do źródła zerwania wspólnoty małżeńskiej i wszystkich jej skutków.

Jeżeli nie ma zgody między małżonkami co do kwestii samego rozwodu lub jego skutków istnieją inne możliwości rozwodu na podstawie powództwa. Sa to tak zwane rozwody «sporne» (divorces contentieux):

  • rozwód zaakceptowany (divorce accepté);
  • rozwód wskutek ustania wspólności małżeńskiej (divorce pour altération définitive du lien conjugal);
  • rozwód z orzeczeniem winy (divorce pour faute).

1) Rozwód polubowny: ROZWÓD ZA OBOPÓLNĄ ZGODĄ

Ponad 50% rozwodów we Francji to rozwody za obopólną zgodą. Zalety tego typu rozwodu są szybka procedura, mniejsze koszty, a także – co jest istotne – poszanowanie spokoju rodzinnego.

Od 1 stycznia 2017 r. istnieje możliwość przeprowadzenia rozwodu za obopólną zgodą bez udziału sędziego. Jednakże nie ma możliwości korzystania z usług jednego prawnika. Każdy z małżonków powinien mieć własnego adwokata.

Nowy artykuł 229 kodeksu cywilnego stanowi:

„Małżonkowie mogą wyrazić zgodę na rozwód, spisując odpowiedni akt, na którym podpisy złożą również adwokaci i który zostanie przedłożony notariuszowi celem jego rejestracji.”

W artykule 229-4 kodeksu cywilnego przewidziano termin 15 dni na zastanowienie się:

„Adwokat przekazuje małżonkowi, któremu udziela porad, listem poleconym za potwierdzeniem odbioru projekt porozumienia, który pod rygorem nieważności może być podpisany przed upływem terminu piętnastu dni od dnia otrzymania dokumentu”.

Przepis ten przewiduje jednakże pewne wyjątki w procedurze rozwodowej prowadzonej bez udziału sędziego w szczególności w przypadku, gdy małoletnie dziecko chce zostać przesłuchane przez sędziego lub gdy małżonek znajduje się pod opieką lub kuratelą.

Możliwy jest również rozwód za obopólną zgodą przeprowadzany w sądzie (z udziałem sędziego rodzinnego).

2) Rozwody sporne

Procedura rozwodu spornego jest wszczynana na podstawie wniosku złożonego przez jednego z małżonków. Nie jest konieczna tu zgoda drugiego małżonka.




– ROZWÓD ZAAKCEPTOWANY

Małżonkowie zgadzają się co do zasady samego rozwodu, ale nie są zgodni co do jego skutków. Innymi słowy oboje małżonkowie chcą się rozwieść, ale nie udaje im się osiągnąć porozumienia w kwestii konsekwencji samego rozwodu.

Małżonkowie będą musieli przejść przez procedurę rozstrzygania sporów, ponieważ bez ich obopólnej zgody nie może dojść do sporządzenia umowy rozwodowej.

Akceptacja zasady rozwodu może nastąpić w trzech momentach w trakcie procedury rozwodowej. Małżonek może wyrazić zgodę co do zasady rozwodu w chwili rozprawy pojednawczej, po wydaniu postanowienia o braku porozumienia lub też w trakcie samego postępowania. Ujmując ogólnie, małżonkowie podpisują oświadczenie o akceptacji na rozprawie pojednawczej.

Po zaakceptowaniu przez małżonków zasady rozwodu, nie jest już możliwe odrzucenie owej zasady przez małżonków.

Sędzia powinien kontrolować wszelkie zgody udzielone przez małżonków, którzy akceptują zasadę rozwodu. Sędzia podejmie orzeczenie o rozwodzie i w tym samym czasie ureguluje wszelkie skutki rozwodu.

– ROZWÓD W ZWIĄZKU Z TRWAŁYM ROZKŁADEM POŻYCIA MAŁŻEŃSKIEGO

Rozwód w związku z trwałym rozkładem pożycia małżeńskiego może być orzeczony w dwóch przypadkach

  • Faktyczna separacja trwająca przez okres dwóch lat

Rozwód w związku z trwałym rozkładem pożycia małżeńskiego może być orzeczony, jeżeli w dniu złożenia pozwu o rozwód małżonkowie znajdują się od dwóch lat w separacji. Data pozwu to data stanowiąca odniesienie dla oceny tego kryterium.

  • Dwa równoległe pozwy rozwodowe

W przypadku, gdy każdy z małżonków składa pozew o rozwód, sędzia może orzec rozwód w wyniku trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego bez sprawdzenia czy warunek dwuletniej separacji został spełniony. Jest to na przykład przypadek, gdy jeden z małżonków występuje o rozwód z orzeczeniem winy drugiego małżonka, a drugi z kolei występuje z wzajemnym powództwem rozwodowym.

– ROZWÓD Z ORZECZENIEM WINY

Małżonek, który wszczyna postępowanie rozwodowe z orzeczeniem winy drugiego małżonka, powinien przedstawić dowody, iż jego małżonek naruszył zobowiązania małżeńskie w sposób poważny lub w sposób powtarzający się. Przypisywana wina powinna uniemożliwiać prowadzenie wspólnego życia. Chodzi tutaj na przykład o naruszenie obowiązki wierności, szacunku, wsparcia.

Małżonek, przeciwko któremu wszczęte jest postępowanie rozwodowe z orzeczeniem winy, ma dwie możliwości obrony: obrona merytoryczna lub też obrona w formie powództwa wzajemnego.

Małżonek może przygotować obronę merytoryczną. Wówczas będzie starał się wykazać, iż nie naruszył zobowiązań małżeńskich lub, jeżeli się tego dopuścił, będzie musiał udowodnić iż owo naruszenie nie stanowi, iż utrzymanie wspólnego pożycia staje się niemożliwe.

Małżonek broniąc się może również wnieść powództwo wzajemne i wskazać winę swojego małżonka. Sędzia może wówczas orzec rozwód z winy obojga małżonków, jeżeli uzna, że oba powództwa są dopuszczalne. Jeżeli jedno z powództw jest dopuszczone, rozwód zostanie orzeczony wyłącznie z winy jednego z małżonków. Natomiast jeżeli żadne z powództw nie zostanie dopuszczone małżeństwo nie zostanie rozwiązane.

Adwokat w Paryżu:
Mecenas Lucas Niedolistek
Tel: +33 (0) 7 77 80 18 82


Najpopularniejsze

Zobacz także

Copyright © iFrancja 2019