Deklaracja podatku dochodowego we Francji

Deklaracja podatku dochodowego we Francji

Artykuł wprowadzono: 3 maja 2019

     1. Rezydencja podatkowa: Co należy wiedzieć

Jeśli podatnik prowadzi działalność we Francji i za granicą (np. w Polsce), i ma otwarte konta bankowe zarówno we Francji jak i za granicą (np. w Polsce), ważne jest zrozumienie pojęcia rezydencji podatkowej, ponieważ ta właśnie definicja decyduje o obowiązkach podatkowych podatnika.

Podatnik płaci podatki w miejscu zamieszkania

Jest to najprostszy sposób, który wyjaśnia, że rezydencja podatkowa znajduje się w kraju zamieszkania podatnika.

Przelanie większości własnej fortuny na rachunek bankowy za granicą nie zmienia zobowiązań podatkowych (to znaczy obowiązku zapłacenia podatku i wysokości kwoty podatku jaką należy zapłacić).

Odpowiednie przepisy zostały wdrożone i pojęcie „Rezydencji podatkowej” jest aktualnie standardem międzynarodowym.

Obecnie, prawie na całym świecie rezydenci poszczególnych krajów (obywatele lub nie) są opodatkowani od wszystkich ich dochodów jakie uzyskali na całym świecie.

Definicja rezydencji podatkowej

Rezydencja podatkowa jest pojęciem zupełnie różnym od narodowości danej osoby czy miejsca zamieszkania danej osoby.

Zazwyczaj uważa się, że wystarczy po prostu przebywać we Francji więcej niż 183 dni w roku, aby być francuskim rezydentem podatkowym. Ale niestety, to nie jest takie proste!

To Artykuł 4 B Kodeksu Podatkowego, który definiuje pojęcie rezydencji podatkowej.

Nie jest ważne czy dana osoba jest obywatelem francuskim czy obcokrajowcem, jest ona uważana za rezydenta podatkowego we Francji, jeśli spełni co najmniej jeden z niżej podanych warunków

  1. jej rodzina zamieszkuje we Francji, jeżeli Francja jest jej miejscem stałego pobytu. Wystarczy mieszkać we Francji ponad 183 dni (nawet w hotelu), aby spełnić ten pierwszy warunek.
  2. we Francji wykonywana jest działalności zawodowa, osoba zatrudniona jest w firmie na podstawie umowy o pracę lub pracuje jako przedsiębiorca, chyba, że można uzasadnić, że działalność prowadzona we Francji jest sporadyczna,
  3. większość dochodów pochodzi głównie z francuskich źródeł: centrum interesów życiowych znajduje się we Francji

Jedno z wyżej wymienionych kryteriów wystarcza, aby określić, czy rezydencja podatkowa jest we Francji czy nie. Ale w zależności od sytuacji osobistej może być ona bardziej lub mniej skomplikowana.

Dom rodzinny uważany jest za miejsce, w którym osoba normalnie zamieszkuje, i który jest centrum interesów rodzinnych. Nie bierze się pod uwagę wyjazdów tymczasowych za granicę zrealizowanych w związku z wykonywaniem zwodu lub wynikających z okoliczności nadzwyczajnych.

Na przykład: jeśli osoba jest rezydentem francuskim i wyjeżdża na kilka miesięcy za granicę, ale jej rodzina pozostaje we Francji, jest ona uważana za posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we Francji, nawet jeśli za granicą przebywa dłużej niż we Francji.

Centrum interesów gospodarczych jest kraj, w którym:

  • podatnik dokonał główne jego inwestycje lub
  • gdzie znajduje się siedziba jego firmy lub
  • kraj, z którego osoba zarządza posiadanymi aktywami.

Centrum interesów gospodarczych może być również kraj, w którym osoba wykonuje większość swoich działalności gospodarczych, i w którym uzyskuje większą część swojego dochodu.

Na przykład: jeśli osoba zamieszkuje w kraju, który nie podpisał z Francją porozumienia o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu i uzyskuje dochód z nieruchomości położonej we Francji, znacznie wyższy niż dochód uzyskany w kraju, w którym zamieszkuje na stałe, w tym przypadku krajem rezydencji podatkowej jest Francja, a nie kraj, w którym osoba osiedlona jest na stałe.

W niektórych przypadkach, zgodnie z prawem podatkowym danego kraju, można uznać, że osoba posiada rezydencję podatkową w dwóch krajach.

Rezydencja podatkowa dotyczy również przedsiębiorstw

Aby ustalić, czy dane przedsiębiorstwo jest rezydentem podatkowym we Francji, urząd skarbowy weźmie pod uwagę przede wszystkim miejsce (kraj), w którym podejmowane są decyzje, co jest często równoznaczne z odpowiedzią na pytanie „Gdzie zamieszkuje osoba zarządzająca firmą (dyrektor firmy)?

W tym przypadku, mówi się o stałej placówce, centrum podejmowania decyzji lub miejscu (państwie), z którego sprawuje się kontrolę nad spółką.

Wszystkie te terminy mają takie samo znaczenie: spółka jest rezydentem podatkowym kraju, z którego jest zarządzana.

Czasami trudno jest określić państwo, które jest rezydencją podatkową.

Jeśli sytuacja podatkowa jest wyjątkowo trudna do określenia, a rezydencja podatkowa może być kwestionowana, to najlepiej jest zadać pytanie organowi skarbowemu danego kraju.

Określając rezydencję podatkową należy przede wszystkim zwrócić uwagę na treść porozumienia podpisanego między rządem Polski i Francji.

Zgodnie z artykułem 4 (Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych) tego porozumienia, w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanego między rządem polskim i francuskim uzgodnione zostało, że cyt.:”

  • osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
  • jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
  • jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem”

     2. Deklaracja Podatku dochodowego w 2019 od przychodów zrealizowanych w 2018

Obowiązek składania deklaracji Podatku dochodowego przez Internet

Począwszy od 2019 r., obowiązek złożenia zeznania podatkowego (podatku dochodowego od osób fizycznych – PDOF) przez Internet dotyczy wszystkich podatników.

Osoby fizyczne są zobowiązane zadeklarować dochód uzyskany w 2018 roku online na stronie podatkowej Ministerstwa Finansów.

Obowiązek ten dotyczy wszystkich podatników, niezależnie od wysokości dochodu uzyskanego w 2018 roku.

Już od połowy kwietnia, strona Internetowa na Impots.gouv.fr, umożliwiająca złożenia deklaracji przez Internet i jest dostępna 7 dni w tygodniu i 24 godziny na dobę.

Aby uzyskać dostęp na tę stronę Internetową, należy:

  • kliknąć na zakładkę Twoje Konto (Votre espace particulier),
  • wprowadzić własny identyfikatory podatkowy (numer podatkowy i hasło), a następnie
  • kliknąć link „Zadeklaruj moje dochody” („Déclarer mes revenus”).

Dzięki temu nowemu systemowi deklaracji podatków, podatnik może zadeklarować swoje dochody, zarządzać płatnościami, przeglądać i pobierać swoje powiadomienia podatkowe, złożyć wniosek etc. 

Możliwości składania deklaracji w formie papierowej

Organy podatkowe wprowadziły jednak pewne wyjątki dla podatników, których główne miejsce zamieszkania nie jest wyposażone w dostęp do Internetu. Podatnicy ci mogą nadal wypełniać deklarację w formie papierowej.

Ponadto ustawa finansowa (La loi de finances) na 2019 r., zwalnia niektórych podatników z obowiązku składania deklaracji przez Internet.

Są to przede wszystkim:

  • podatnicy zamieszkujący na obszarze, na którym nie jest dostępna usługa mobilna (strefa „biała”). Zwolnienie to obowiązuje od 2024 roku.
  • Podatnicy, którzy nie wiedzą, jak korzystać z Internetu, mogą nadal korzystać z formularzy w formie papierowej, nawet jeśli mają Internet w domu.

Tolerancja ta dotyczy w szczególności osób starszych, niepełnosprawnych lub zależnych.

W takiej sytuacji podatnik jest zobowiązany zaznaczyć w deklaracji papierowej, że nie jest w stanie złożyć jej online.

Podatnik, który składa w 2019 roku swoją pierwszą deklarację, może również złożyć ją w formie papierowej.

Formularz tej deklaracji może uzyskać w urzędzie skarbowym swojego miejsca zamieszkania lub pobrać ją ze strony podatkowej service-public.fr lub www.impots.gouv .com.

Należy również pamiętać, że niektóre dochody winne być zadeklarowane w dodatkowych deklaracjach pomocniczych, stanowiących załączniki do deklaracji głównej. Można je również pobrać „online”.

Na przykład: Deklaracja 2047 dotycząca dochodów uzyskanchy za granicą

Nie ma obowiązku dołączania dowodów księgowych do deklaracji podatkowej przekazywanej w formie papierowej, chyba że są to dokumenty przygotowywane przez podatnika (np. szczegółowa lista kosztów rzeczywistych wykazanych w deklaracji).

Jednakże, należy pamiętać o przechowywaniu dokumentacji podatkowej przez co najmniej 3 lata i przedstawieniu jej w przypadku zażądania ich przez kontrolę skarbową.

Kiedy należy złożyć deklarację podatkową?

Termin zależy od tego, czy deklaracja składana jest w formie papierowej czy przez Internet.

Deklaracja składana przez Internet





   

Deklaracja składana „w formie papierowej”

Deklaracja składana jest do Urzędu Skarbowego (Centre des Finances Publiques), odpowiadającego miejscu zamieszkania podatnika, a którego adres znajduje się na pierwszej stronie deklaracji przesłanej podatnikowi pocztą przez Urząd Skarbowi, w okresie od połowy kwietnia do początku maja.

Progi podatkowe

Progi podatku dochodowego służą do obliczenia kwoty podatku brutto. Podstawa opodatkowania dochodu składa się z 5 progów oraz stawek podatkowych dla każdego z progów podatkowych.

Progi podatkowe 2018

Stawki podatkowe poniżej są stosowane do jednego udziału ilorazu rodzinnego





     3. Przychody, które nie są ujęte w podstawie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych – (PDOF)

Dochody które nie muszą być deklarowane

Są to przychody ze źródeł francuskich zwolnione z podatku na podstawie specyficznego przepisu i te, od których podatek jest pobrany u źródła.

Z reguły wszelkie dochody uzyskane w 2018 r. powinny być zadeklarowane, tym niemniej Kodeks Podatkowy (le Code général des impôts – CGI) przewiduje pewne wyjątki od tej ogólnej zasady.

Kwoty, które nie powinny być uwzględnione w zeznaniu podatkowym (lista nie jest wyczerpująca) to:

  • świadczenia rodzinne z Funduszu Zasiłków Rodzinnych (CAF):
    • zasiłki rodzinne,
    • dodatki rodzinne,
    • zasiłek mieszkaniowy,
    • świadczenia dotyczące opieki nad dziećmi (Paje), na zasiłek szkolny …
  • zasiłek chorobowy (IJSS lub świadczenia otrzymane z zabezpieczenia społecznego (Sécurité sociale) dla pracowników objętym ogólnym ubezpieczeniem socjalnym, wypłacane ubezpieczonym uznanym za cierpiących na długotrwałą chorobą (ALD)
  • wynagrodzenie (RSA)
  • bonus świąteczny wypłacany z okazji Świąt Bożego Narodzenia
  • premia za wykonywanie danej działalność
  • dodatek dla dorosłych niepełnosprawnych (AAH)
  • zasiłek solidarnościowy dla osób starszych (Aspa)
  • zasiłek indywidualny dla osób niesamodzielnych (APA)
  • odszkodowanie otrzymane jako ofiara azbestu (lub jako prawny spadkobierca ofiary)
  • odsetki otrzymane z książeczek oszczędnościowych zwolnionych od podatku:
    • książeczka oszczędnościowa (Livret A),
    • popularna książeczka oszczędnościowa (LEP),
    • książeczka oszczędnościowa (LDD),
    • konto oszczędnościowe na zakup lokalu mieszkalnego (CEL), jeśli zostało otwarta przed 1 stycznia 2018 r.),
    • livret jeune.
  • niektóre wyjątkowe dochody, takie jak odprawa, otrzymane w przypadku zwolnień grupowych (plan social). 

Przygotowała Maria SKARZYNSKA
Expert-Comptable – Commissaire aux comptes
Tel. +33 616 51 75 48


Najpopularniejsze

Zobacz także