X
Dwusetna rocznica ┼Ťmierci Napoleona

Dwusetna rocznica ┼Ťmierci Napoleona

Artykuł wprowadzono: 5 kwietnia 2021

Francja przygotowuje si─Ö do uczczenia mijaj─ůcej 5 maja dwusetnej rocznicy ┼Ťmierci Napoleona. Przygotowuje si─Ö jakby chy┼ékiem, bo, jak powiedzia┼éa uczestniczka debaty telewizyjnej, ÔÇ×w naszej epoce bohater├│w nie tylko si─Ö odbr─ůzawia, ale po prostu oczerniaÔÇŁ.

O nastroju, w jakim odbywaj─ů si─Ö przygotowania do rocznicy, ┼Ťwiadczy─ç mo┼╝e wielokrotnie cytowana wypowied┼║ Jean-Louisa Debrego, gaullisty, b. ministra i b. prezesa Rady Konstytucyjnej (trybuna┼éu): ÔÇ×Nie nale┼╝y przesadza─ç z celebrowaniem Napoleona, bo to b─Ödzie odebrane, jako prowokacjaÔÇŁ.

Prowokacja wobec kogo? – Wobec tych wszystkich, kt├│rzy w cesarzu Francuz├│w widz─ů tylko ÔÇ×tyrana, rze┼║nika, tego, kt├│ry przywr├│ci┼é niewolnictwo i na dodatek mizoginaÔÇŁ – jak okre┼Ťli┼éa Bonapartego politolog i feministka Fran├žoise Verges. ÔÇ×Zdrajc─ů i grabarzem republikiÔÇŁ jest Napoleon dla lewicowego komentatora Laurenta Joffrina.

I niewa┼╝ne staje si─Ö ÔÇô jak przypomnia┼é komentator dziennika ÔÇ×Le FigaroÔÇŁ ÔÇô ┼╝e ÔÇ×Bonaparte jest dzieckiem rewolucji (1789 r.) i by┼é postrachem kr├│l├│w, tw├│rc─ů do dzi┼Ť dzia┼éaj─ůcych instytucji, jak trybuna┼é kasacyjny czy rada stanu (najwy┼╝szy s─ůd administracyjny)ÔÇŁ.

W zesz┼éym roku, gdy obok epidemii koronawirusa, rozpanoszy┼éa si─Ö epidemia obalania pomnik├│w, rada miejska normandzkiego Rouen zdemontowa┼éa konn─ů statu─Ö Napoleona. Jakoby do remontu, ale ju┼╝ wiadomo, ┼╝e cesarz nie powr├│ci na miejsce przed majow─ů rocznic─ů i m├│wi si─Ö o zast─ůpieniu go pomnikiem Gisele Halimi, adwokatki, kt├│ra by┼éa przeciwniczk─ů wojny w Algierii i broni┼éa zamachowc├│w z FLN (za┼éo┼╝ony w 1954 r. front wyzwolenia narodowego).

Algieria wci─ů┼╝ jest niezagojon─ů ran─ů ┼Ťwiadomo┼Ťci historycznej Francuz├│w, jak kolejny raz okaza┼éo si─Ö przy okazji opublikowania zam├│wionego przez prezydenta Francji raportu ÔÇ×W kwestiach pami─Öci o kolonizacji i wojnie w AlgieriiÔÇŁ.

Zlecaj─ůc sporz─ůdzenie dokumentu historykowi Banjaminowi Storze, prezydent Emmanuel Macron napisa┼é, ┼╝e kieruje nim ÔÇ×pragnienie pojednania mi─Ödzy narodem francuskim i algierskimÔÇŁ. A nast─Öpnie og┼éosi┼é, ┼╝e Francja ÔÇ×nie b─Ödzie przeprasza─ç ani nie wyrazi skruchyÔÇŁ za to, co si─Ö sta┼éo, gdy Algieria by┼éa prowincj─ů Francji.

Liczni krytycy raportu zwracaj─ů uwag─Ö, ┼╝e prawie wszystkie jego propozycje odnosz─ů si─Ö do win francuskich i tylko bardzo niewiele wspomina o zbrodniach pope┼énionych przez FLN, a nast─Öpnie przez w┼éadze suwerennego ju┼╝ pa┼ästwa.

Wg historyka PierreÔÇÖa Nory, dla ogromnej wi─Ökszo┼Ťci Francuz├│w Algieria jest ÔÇ×rozdzia┼éem zamkni─ÖtymÔÇŁ. Natomiast potomkowie kolonizowanych, kt├│rzy mieszkaj─ů we Francji i s─ů jej obywatelami, bardzo cz─Östo otwieraj─ů go na nowo. A ÔÇ×ich pami─Ö─ç jest oskar┼╝eniem ca┼éej historii narodowejÔÇŁ.

Prof. Nora podkre┼Ťla, ┼╝e we Francji rozwin─Ö┼éo si─Ö poczucie winy, w wielkim stopniu zwi─ůzane z wojn─ů w Algierii. Inny historyk Jean Monneret, zastanawia si─Ö na portalu ÔÇ×Etudes ColonialesÔÇŁ, czy rzeczywistym celem raportu Story nie by┼éo ÔÇ×promowanie antykolonialnego odczytywania historii FrancjiÔÇŁ.

Historyk na┼Ťwietla antykolonialny aspekt wcze┼Ťniejszych prac prof. Story i wraca do s┼é├│w wypowiedzianych w Algierze przez kandydata Macrona, gdzie przysz┼éy prezydent nazwa┼é kolonializm ÔÇ×zbrodni─ů przeciw ludzko┼ŤciÔÇŁ.

Cytuje r├│wnie┼╝ wypowied┼║ prezydenta, kt├│ry uzna┼é, ┼╝e ÔÇ×nie ma kultury francuskiejÔÇŁ i nowsze zdanie, w kt├│rym t─Ö kultur─Ö prezydent por├│wna┼é do rzeki, kt├│r─ů wzbogacaj─ů dop┼éywy.

Jean Monneret oburza si─Ö na t─Ö metafor─Ö, gdy┼╝ r├│wna jest jego zdaniem, twierdzeniu, ┼╝e ÔÇ×rzeka bez dop┼éyw├│w si─Ö nie liczyÔÇŁ. Historyk wyra┼╝a przekonanie, ┼╝e to pochwa┼éa wielokulturowo┼Ťci, a ÔÇ×wielokulturowo┼Ť─ç i skrucha karmi─ů si─Ö wzajemnieÔÇŁ.

Je┼Ťli inne kultury maj─ů kwitn─ů─ç we Francji, tradycyjna kultura Francuz├│w ma ust─ůpi─ç im miejsca ÔÇô pisze ÔÇô i t┼éumaczy, ┼╝e jest to ideologia, wg kt├│rej ÔÇ×Francja, jako nar├│d kolonizator├│w, po to, by w pe┼éni wkroczy─ç w wielokulturow─ů przysz┼éo┼Ť─ç, musi by─ç wci─ů┼╝ karana za sw─ů przesz┼éo┼Ť─çÔÇŁ.

ÔÇ×Wola obryzgiwania historii francuskiej, nie zatrzymuje si─Ö ani na chwil─ÖÔÇŁ ÔÇô pisa┼é publicysta Paul Vermeulen. A autor historycznych ksi─ů┼╝ek Jean-Christophe-Buisson nie dziwi si─Ö postawie prezydenta, bo jest on ÔÇ×dzieckiem epoki, kt├│ra kultywuje kajanie si─Ö i upodoba┼éa sobie, szczeg├│lnie w szkole, oczernianie dziej├│w FrancjiÔÇŁ.

Pisa┼é w XIX w. Ernest Renan: Dusz─Ö (narodu) tworz─ů dwie rzeczy, kt├│re naprawd─Ö s─ů tym samym. Jedna to wsp├│lne posiadanie przesz┼éo┼Ťci, bogatego spadku pami─Öci. Druga to akceptacja i pragnienie wsp├│lnoty, wola apoteozy niepodzielnego dziedzictwa historii.

PAP


Najpopularniejsze

Zobacz tak┼╝e


Wydarzenia

Ogłoszenia