Claude Frederic Bastiat [1801 - 1850], to francuski ekonomista, filozof, polityk, mistrz polemiki politycznej [dwie jego najsłynniejsze metafory to: "złota szyba" - koniunktura w jednej branży, oznacza jednocześnie dekoniunkturę w innej oraz "petycja producentów świec" - Słońce definiowane jako nieuczciwy konkurent]. Zdecydowany zwolennik wolnego rynku, widzący główne zadanie liberalizmu w koordynacji i optymalizacji produkcji. Piewca idei "taniego rządu", uważany za protoplastę Szkoły Austriackiej.
W Polsce wiele dla popularyzacji idei i dorobku F. Bastiat'a, uczyniło wydawnictwo PROHIBITA, wydając jego "Dzieła Zebrane" [Wyd. Prohibita., Wyd. I. Warszawa. 2009], z których pochodzi subiektywny wybór poniższych cytatów.


1. "[...] Personifikacja państwa była w przeszłości i będzie w przyszłości obfitym źródłem nieszczęść i rewolucji [...]";
2. "[...] Nasi przeciwnicy sądzą, że działalność, która nie jest finansowana ani regulowana przez państwo, jest skazana na upadek. My uważamy, że jest wręcz przeciwnie. Oni wierzą w ustawodawcę, a nie w ludzi. My wierzymy w ludzi, a nie w ustawodawcę;
3. "[...] Braterstwo nie oznacza, że poświęcać się będzie tylko jedna strona [...]"';
4. "[...] Posługiwanie się rękami drugiego człowieka bez zapłaty nazywa się niewolnictwem. Jeżeli posługujesz się heblem drugiego człowieka, a nie wynagradzasz mu tego, to czy można nazwać to braterstwem? [...]";
5. "[...] Państwo to wielka fikcja, dzieki której każdy usiłuje żyć kosztem innych [...]";
6. "[...] Kiedy część czyjegoś bogactwa przechodzi czy to siłą, czy podstępem od tego, kto ją posiada bez jego zgody i bez zapłaty do tego, kto jej nie stworzył i nie nabył, nazywam to zamachem na wolność, czyli grabieżą właśnie [...]";
7. "[...] Jeśli ktoś wam powie: "Rolnictwo jest matką żywicielką kraju", odpowiedźcie: "To nie rolnictwo żywi kraj, ale pszenica".


Mimo ponad 150 lat jakie minęły od przedwczesnej śmierci F. Bastiat'a, jego dar polemiczny i argumentacja, zasługują na podziw i szacunek, w wielu aspektach nie tracąc waloru aktualności. Niektóre jego sformułowania i diagnozy brzmią nad wyraz współcześnie, zdaje się opisują towarzyszące nam realia społeczno - polityczne i patologie.