×

Podatek dochodowy we Francji

Artykuł wprowadzono: 8 listopada 2016

1. Zasada
Aby nie faworyzować zbytnio podatników mających siedzibę poza granicami Francji, którzy są opodatkowani jedyne od dochodu uzyskanego na terytorium Francji, w stounku do podatników mających siedzibę we Francji, którym podatek jest obliczany według tych samych zasad od wszystkich swoich dochodów, Artykuł 197 a CGI,

– Zmodyfikowany przez LOI 2015-1786 z dnia 29 grudnia 2015 roku – art. 21 (V), i
– Zmodyfikowany przez LOI LOI n°2015-1785 du 29 décembre 2015 – art. 120
wprowadził dla podatników mających siedzibę poza granicami Francji minimalną, stawkę podatku dochodoweg od osób fizycznych.
Minimalna stawka podatkowa wynosi :
– 20% dochodu do opodatkowania netto zrealizowanych na europejskim terytorium Francji,
– 14,4% dochodu ze źródeł w DOM, patrz III-A-2-c § 400.





Minimalna stawka podatku ma zastosowanie w przypadkach, w których średnia stopa podatkowa wynikająca z zastosowania skali podatkowej i systemu ilorazu rodzinny, w stosunku do francuskiego źródła dochodów [ (podatek należny x 100) / przychody opodatkowane], jest niższa niż 20%.
Jednakże, w celu uproszczenia i zmniejszenia obciążenia najuboższych podatników, prawodawca zdewodecydował nie opodatkowywać, przy użyciu stawki 20% lub 14,4%, podatników których obliczone składki nie przekraczy 305€.

Celem wprowadzenia minimalnej stawki przewidzianej w artykule 197A CGI, było dostosowanie wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych, do rzeczywistej zdolności płatniczej osób nieposiadających rezydencji podatkowej we Francji i podlegającym ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – do dochodów uzyskanych ze źródeł francuskich.

Dlatego też artykule 197A CGI, ma swoje zastosowane do wszystkich osób zamieszkałych poza granicami Francji, niezależnie od ich narodowości i kraju zamieszkania.

Ale oczywiście, jeśli rezydencja podatkowa tych osób znajduje się w kraju, który podpisał z Francją, Umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, minimalna stawka ma zastosowanie jedynie do dochodu, który, w ramach tej konwencji (RM Cuttoli nr 5223, Dz.U. Senatu z dnia 9 czerwca 1982, str. 2672), winien być opodatkowany we Francji.

2. Wyjątek od zasady
Tymniemniej, artykuł 197 A CGI pozwala podatnikowi udowodnić, że średnia stopa opodatkowania wynikająca z zastosowania progresywnej skali we wszystkich swoich dochodów ze źródeł francuskich i zagranicznych byłaby niższa od minimalnej stawki 20% (lub 14,4%).
Ta niższa stopa jest następnie stosowana do tego jedynego źródła dochodu uzyskanego we Francji.
Przykład:
Jeżeli podatnik mający miejsce zamieszkania poza granicami Francji, żonaty i ma dwoje dzieci, którego dochody w 2015 roku były następujące:

– Francuski dochody źródło: netto dochodu do opodatkowania nieruchomości: € 7500;
– Dochód zagraniczny: należności Odsetki: 1 500€ i
– Zarobki: 33.500 € (lub 30.150€ po odliczeniu 10% na wydatki) = Razem: 39 150 €.

francuski-podatek-dochodowy

Średnia stawka podatku: 1 407/39 150 = 3,60%, jest niższa od 20%.
Dlatego też podatek faktycznie należnej we Francji wynosi: 7500 x 3,60% = 270 €.
Przepisy te mają zastosowanie do wszystkich osób, które posiadaja rezydencję podatkową poza Francją, bez względu na ich narodowość i kraj zamieszkania.
Dlatego też, jeżeli osoba posiada rezydencję podatkowa w kraju, który ma podpisaną z Francją umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania, zgodnie z postanowieniami tej konwencji, średnia stawka ma zastosowanie tylko do dochodu faktycznie podlegającemu opodatkowaniu we Francji.

3. Przepisy wykonawcze
Jeżeli podatnik złożył swoje zeznanie podatkowe w terminie, wraz ze wszystkimi niezbędnymi informacjami (rodzaje i kwoty uzyskane od poszczególnych dochodów ze źródeł francuskich i zagranicznych) w celu udowodnienia, że średnie opodatkowanie wynikające z opodatkowania we Francji wszystkich swoich przychodów pochodzących ze źródeł francuskie i zagranicznch byłaby niższa od minimalnej stawki 20% (czyli 14,4%), to organ podatkowy, bez konieczności składania reklamacji przez podatnika, zgodnie z postanowieniami artykułu 197 a CGI, zobowiązany jest, po zastosowaniu średniej stopy opodatkowania, do zwrotu podatku.
Tymniemniej, podatnik powinien przechowywać wszelkie dowody dotyczące zarobków i udostępnić je na prośbę Urzędu Skarbowego.
Do czasu przedstawienia wymaganych przez Urzęd Skarbowy dokumentów uzupełniających, podatnik, którego rezydencja podatkowa znajduje się w państwie członkowskim Unii UE lub w państwie, z którym Francja podpisała umowę współpracy administracyjnej w celu zwalczania oszustw i uchylania się od opodatkowania lub konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach poboru podatku, może dołączyć do swojego zeznania podatkowego we Francji oświadczenie potwierdzające dokładność i prawdziwość dostarczonych informacji.

Dowodem uwierzytelniającym, jaki składa podatnik do Urzędu Skarbowego we Francji, jest zazwyczaj odpis zaświadczenia o wysokości podaku, wydanego przez władze podatkowe w państwie jego miejsca zamieszkania, zraz z kopia deklaracji podatku dochodowego, złożonej w danym Państwie.
W przypadkach, gdy takie zaświadczenie nie zostało jeszcze wydane w dniu złożenia winiosku do Urzędu Skarbowego, należy przesłać Urzędowi Skarbowemu we Francji, kopię deklaracji podatkowej złożonej w urzędzie skarbowym państwa miejsca zamieszkania i przekazać jak najszybciej kopię dokumentu otrzymanego od tej administracji podatkowej, potwierdzającego wysokość obliczonego podatku.

W przypadku gdy, zgodnie z prawem obowiązująym w państwie rezydencji podatkowej podatnika, członkowie rodziny składaja oddzielnie deklaraje do Urzędu Skarbowego danego kraju, konieczne jest przekazanie do francuskiego Urzędu Skarbowego, kopii wszystkich zeznań podatkowych i zaświadczeń otrzymanych od Urzędu Skarbowego, poświadczonych przez każdego członka tej rodziny.

Jeżeli, zasady związane ze składaniem deklaracji podatkowych państwa zamieszkania, nie umożliwiają przedstawienia takich dokumentów, podatnik winien złożyć wszystkie posiadane przez niego dokumenty pozwalające na ustalenie kwoty i rodzaju dochodów ze źródeł zagranicznych, w tym francuskie roczne zestawienie wynagrodzeń i emerytur ustalonych przez pracodawcę lub fundusz emerytalny, rocznych zestawień, które są wydawane przez instytucje finansowe i wypłaty dochodów z inwestycji, jak również szczegóły wszelkich innych przychodów, etc.
Dokumenty te muszą być poświadczone przez podatnika jako będące zgodne z oryginałami.

Podatnik jest również zobowiązany przedstawić zaświadczenie od zagranicznych organów podatkowych potwierdzające, że elementy te były brane pod uwagę przy składaniu deklaracji podatkowych, jeśli dotczą one podatku dochodowego płaconego w państwie, w którym podatnik ma swoje stałe miejsce zamieszkania.
Francuski Urząd Skarbowy może również zażądać, przetłumaczenia całej dokumentacji, na język francuski, przez tłumacza przysięgłego.
Nawet jeżeli podatek został zapłacony zgodnie z wyliczeniem , według średniej stopy opodatkowania, na podstawie informacji dostarczonych przez podatnika, nie jest wykluczone, że Urząd Skarbowy, zażąda dostarczenia dokumentów uzupełniających, w celu sprawdzenia ich rzetelności, dokładności lub prawdziwości i wprowadzenia ewentualnych korekt.

4. Podatek od dochodów uzyskanych w DOM
Minimalna stawka podatkowa wynosi 14,4% dla wszystkich dochodów uzyskanych ze źródeł położonych we fsrancuskich departamentach zamorskich (DOMS).





5. Składanie Deklaracji
Deklaracje i cała dokumentacja dotycząca zeznań podatkowych osób posiadających rezydencję podatkową poza terytorum Francji, winne być składane do urzędu Skarbowego dla nie rezydentów na niżej przedstawiony adres:
Service des Impôts des Particuliers non-résidents 10 rue du Centre
TSA 10010
93465 NOISY-LE-GRAND Cedex

Przygotowała Maria SKARZYNSKA Expert-Comptable – Commissaire aux comptes Tel.+33616517548

Czytaj Tygodnik Angora za darmo!

Angora 1